Падпіска
на друкаванае выданне
1 еўра 2.3176
1 долар 1.996
100 рас.руб. 3.1527
17.04.2018 09:00 ,

Выпрабавана на сабе: Як я адпачыла на Канарах за 360 еўра

Мой адпачынак выпаў на канец студзеня – пачатак лютага. Праводзіць яго ў снежнай Беларусі не хацелася. Я марыла пра мора і сонца. Стандартныя Егіпет і Турцыя мяне не прыцягвалі, хацелася чагосьці незвычайнага. Таму спыніла выбар на Канарскіх астравах, якімі захапляліся знаёмыя.

Падарожнічаць, асабліва па незнаёмай краіне, лепш у кампаніі. На адным з форумаў у інтэрнэце знайшла хлопца, які таксама збіраўся ехаць на Канары ў гэты ж час. І мы вырашылі паляцець разам. На Канарскіх астравах правялі 12 дзён.

У чатыры разы танней

Каб падарожжа абышлося нядорага, патрэбны хоць невялікі досвед самастойных падарожжаў – тады не прыйдзецца плаціць за паслугі тураператара. Не менш важна загадзя вывучыць цэны розных авіякампаній і знайсці недарагі варыянт.

Шукаць білеты для паездкі я пачала ў сярэдзіне снежня. Тады з Варшавы на Тэнерыфе (самы буйны востраў Канарскага архіпелага) з перасадкай у Мадрыдзе можна было даляцець лаўкост-авіякампаніямі за 40 еўра. Але літаральна за тыдзень, пакуль я вырашала пытанні з адпачынкам, цана на білет паднялася да 52 еўра. Назад з перасадкай у Порце каштаваў на два еўра даражэй.

Можна, вядома, нядорага купіць і прамыя білеты, але планаваць адпачынак трэба за тры-чатыры месяцы. Я ж спахапілася за месяц, таму, каб зэканоміць грошы, вырашылі ляцець з перасадкамі.

Ад Баранавічаў да Варшавы і назад я ехала на цягніку. Білет у адзін бок каштуе 42 рублі (17 еўра). Да аэрапорта Модлін, які знаходзіцца ў прыгарадзе Варшавы, мяне са спадарожнікам давёз прыяцель за чатыры еўра з чалавека. На зваротным шляху з аэрапорта Шапэн, які размешчаны ў рысе Варшавы, да чыгуначнага вакзала даехала на цягніку за два еўра.

У выніку дарога з Баранавічаў да Тэнерыфе і назад абышлася мне ў 146 еўра. Калі б ляцела з Мінска, то за авіябілеты туды і назад давялося б заплаціць як мінімум 570 еўра. І гэта з двума перасадкамі!

Адзінаццаць начэй па цане адной

Жыллё мы загадзя не браніравалі. Першую ноч вырашылі правесці ў палатцы, а потым вызначыцца, у якой частцы вострава спыніцца, і ўжо там шукаць жыллё. Таму першым месцам, якое наведалі на Канарах, стаў спартыўны гіпермаркет. Там мы купілі самую танную палатку (19 еўра) і спальнікі (па 12 еўра).

Узімку надвор’е ў розных частках вострава адрозніваецца. На поўначы ў канцы студзеня практычна кожны дзень ідзе дождж, і тэмпература не перавышае 17-18° С. Таму вырашылі адправіцца на поўдзень, дзе тэмпература трымалася ў раёне 21° С і не было дажджоў.

Дабрацца з поўначы на ​​поўдзень вострава можна на аўтобусе за шэсць еўра. Але мы паехалі аўтаспынам. Дарога замест дзвюх гадзін заняла каля чатырох з паловай. Але затое – бясплатна.

Ягада кактуса нагадвае маліну.

У першую ноч паставілі палатку ў парку ў цэнтры курортнага горада Лос-Крысціянас. Паліцыі на поўдні вострава практычна няма, і мы не турбаваліся, што нас могуць аштрафаваць. Ноччу было цёпла і камфортна, таму раніцай задаліся пытаннем: а ці трэба ўвогуле наймаць жыллё? Тым больш, што пакой каштуе ў сярэднім 23-25 ​​еўра ў суткі.

У выніку ўсе 11 начэй на востраве мы жылі ў палатцы, якую ставілі на пляжах і ў парках.

Плюсы такога жыцця: таннасць, можна спыніцца ў любым месцы. Мінусы: мыцца даводзілася ў душы на пляжы, а зараджаць тэлефон у кафэ, рэстаранах, гандлёвых цэнтрах.

Харчаванне без эканоміі

Так як за жыллё мы не плацілі, на харчаванні вырашылі не эканоміць. У супермаркет схадзілі ўсяго тры разы. Вялікіх гіпермаркетаў у курортных гарадах няма, яны размешчаныя ў дзясятцы кіламетраў уздоўж трасы.

Цэны на прадукты ў гіпермаркетах цалкам дэмакратычныя: кілаграм буйных вараных крэветак каштаваў 7,5 еўра, буйная папая – 1 еўра, кілаграм яблыкаў або бананаў – 1,3. У крамках у турыстычных месцах цэны прыкметна вышэй: бутэлька вады (1,5 л) каштавала 1-1,5 еўра, у той час як у гіпермаркеце яе можна было купіць у 3,5 раза танней.

Звычайна мы сілкаваліся ў кафэ і рэстаранах. Адзін “англійскі сняданак” у сярэднім абыходзіўся ў тры еўра. У яго ўваходзілі два смажаныя яйка, дзве сасіскі, два кавалачкі бекону, фасоля ў таматным соусе, два тосты з маслам і мармеладам і гарбата або кава.

Не ва ўсіх установах напой уваходзіў у цану сняданку, але калі мы пыталіся ў афіцыянта, ці ўваходзіць кава ў цану, нам казалі, што спецыяльна для нас уключаць. Установы вымушаныя ісці на такія саступкі з-за высокай канкурэнцыі.

Турыстам прапануюць у асноўным рыбу, морапрадукты, курыцу. Ва ўстановах сярэдняга ўзроўню палова смажанага кураня з гароднінай каштавалі ад 5 еўра, смажаны асьміног – ад 12, дзве порцыі паэльі з рыбай і морапрадуктамі – ад 26. У адным з гарадоў нам удалося знайсці кафэ з комплекснымі абедамі: тры стравы за 7 еўра.

Начное жыццё – на поўначы, атракцыёны – на поўдні

Вада ў Канарскіх астравах у студзені–лютым не вельмі цёплая: купацца ў ёй адважыцца далёка не кожны, хоць мне было цалкам камфортна. Але мы палічылі за лепшае не ляжаць на пляжы цэлымі днямі, а павандраваць.

Шматлікія турысты для гэтай мэты арандуюць аўтамабілі (30-40 еўра ў суткі), але мы перамяшчаліся выключна аўтаспынам. На Тэнерыфе з гэтым праблем няма, машыны падбіралі нас даволі хутка, а кіроўцы яшчэ і мясцовыя легенды распавядалі.

Галоўная славутасць вострава – вулкан Тэйдэ. Яго вышыня – 3718 метраў. Кажуць, што ў бязвоблачнае надвор’е з яго вяршыні можна ўбачыць усе астравы Канарскага архіпелага. З вышыні 2300 метраў да 3555 метраў можна праехаць на канатнай дарозе (білет туды-назад – 37 еўра). Падчас майго адпачынку на вулкане быў снегапад і моцны вецер, канатная дарога не працавала, таму трапіць на вяршыню мы не змаглі.

А вось вялікія скалы, прыгожыя парты і збудаванні можна паглядзець бясплатна.

Начное жыццё на востраве “кіпіць” толькі ў сталіцы, але ў курортных гарадах ёсць іншыя забавы. Самая папулярная – аквапарк “Сі-парк” і заапарк “Лора-парк”. Дзённыя білеты туды па 35 еўра на чалавека. Можна зэканоміць, калі набываць білет адразу ў абодва паркі – тады гэта будзе каштаваць 60 еўра на чалавека.

Попытам карыстаюцца і водныя атракцыёны. Можна пакатацца на водным матацыкле (20 еўра за 2 гадзіны) або навучыцца сёрфінгу (трохгадзінныя групавыя заняткі каштуе 35 еўра, індывідуальныя – 70).

Адпачынак дзікуном не кожнаму спадабаецца. А мяне гэты досвед натхніў на наступнае падарожжа ў такім жа стылі.

Абмеркаваць
comments powered by HyperComments
Новае на сайце