weather 11° Маладзечна
weather 11° Вілейка
weather 18° Смаргонь
weather 11° Ашмяны
weather 15° Валожын
weather 11° Мядзел
weather 18° Астравец
Падпіска
на друкаванае выданне
1 еўра 2.4436
1 долар 2.0884
100 рас.руб. 3.1453
19.08.2018 09:00 ,

Да 25-годдзя гурта «Начныя Снайперы» карэспандэнт «Рэгіянальнай газеты» згадвае, як спяваў са знакамітай ураджэнкай Валожына Дзіянай Арбенінай

Дзіяна Арбеніна (злева) і аўтар гэтых радкоў. Фота зроблена падчас праслухоўвання ў «Снайперскі хор».

19 жніўня 1993 года ў Санкт-Пецярбургу Дзіяна Арбеніна сустрэла Святлану Сурганаву. Ад гэтай даты адлічваецца гісторыя спачатку дуэта, а пасля і рок-гурта «Начныя Снайперы». І хоць праз колькі год іх творчыя шляхі разышліся, «Снайперы» працягваюць збіраць стадыёны, а Арбеніна – пісаць новыя песні і прыдумваць розныя незвычайныя штукі.

…Вы ведаеце, чаму пэўная музыка вам падабаецца, а іншая – не? Я так і не здолеў разабрацца ў каранях гэтай з’явы. Зразумела, што можна раскладаць па палічках: класны тэкст, прыемная мелодыя, цікавая аранжыроўка, якасны запіс і гэтак далей. Аднак можна сабраць усе гэтыя складнікі ў адно – а яно проста «не зойдзе», як кажуць. А бывае, ніякіх лагічных абгрунтаванняў любові да пэўнай музыкі не знаходзіш, ды і шукаць не хочацца. Проста – тваё. Так у мяне з «Начнымі Снайперамі».

Праслухоўванне

Пяць год таму 20-годдзе гурта Дзіяна Арбеніна вырашыла адзначыць з размахам. Канцэрт у маскоўскім клубе Crocus City Hall – гэта як у Беларусі сабраць «Мінск-Арэну». Вельмі статусна, карацей. Такую імпрэзу могуць дазволіць сабе толькі сапраўды цікавыя публіцы музыкі.

За колькі месяцаў да падзеі ў інтэрнэце з’яўляецца абвестка: Арбеніна збірае хор з фанатаў, каб выступіць з імі на юбілейным канцэрце. У мяне, маладога беларускага рок-музыкі, які вырас у тым ліку на яе песнях, нават пытання не паўстала, ці падаваць заяўку. Па ўмовах трэба было даслаць запіс любой з песень «Снайпераў» ва ўласным выкананні. У архіве тут жа знайшоў запіс «Рулеткі» – адной з маіх любімых песень Арбенінай, якую мы нярэдка спявалі на кватэрніках і акустычных канцэртах.

Праз нейкі час лепшыя з дасланых трэкаў размясцілі ў інтэрнэце, а іх аўтараў запрасілі на праслухоўванне, якое мусіла весці ўласна Дзіяна Арбеніна. Мой запіс быў сярод іх.

Праслухоўванне праходзіла ў Маскве ў сярэдзіне лістапада, за пару тыдняў да вялікага канцэрту. Ноч у цягніку, пара кіламетраў пешшу ад Беларускага вакзала – і перада мной клуб Arena Moscow. Побач з уваходам – невялікі натоўп. Знаёмлюся. На праслухоўванне прыехалі хлопцы і дзяўчаты з самых розных краін – Беларусі, Украіны, Грузіі, з усіх куткоў Расіі, агулам чалавек 200. «Зайцы» – так называе сама сябе супольнасць прыхільнікаў творчасці «Начных Снайпераў». Карані – у гісторыі, як Арбеніна прапускала на ўласныя канцэрты прыхільнікаў, якія не мелі магчымасці заплаціць за квіток.

Нас папярэдзілі: трэба падрыхтаваць маленькі, не болей за 40 секунд, урывак з абсалютна любой песні, і выканаць для Арбенінай. А далей – як пойдзе. У імправізаванай чарзе да запаветных дзвярэй, дзе праходзіла праслухоўванне, сабралася невялікая кампанія завадатараў, у якой апынуўся і я. Мы пачыналі песню, і ўвесь астатні натоўп далучаўся. Зімправізавалі ці не ўсе «снайперскія» хіты.

У спісах я быў недзе ў сярэдзіне. Выклікаюць. Заходжу. Бачу дырэктара гурта Ларысу Пальцаву, бубнача Міцю Гарэлава, некалькі незнаёмых асобаў… Арбеніна нібы схавалася ў куточак і ўважліва пазірала на ўсіх, хто заходзіў.

– Што спяваць будзем? – пытаецца.

І тут разумею: атмасфера вясёлага чакання настолькі зацягнула, што дагэтуль нават не вырашыўся!.. А ў галаве – адно напаўзагадкавая песня «Засіялі зоркі», якую Дзіяна Арбеніна часта спявае, калі выступае ў Беларусі. І заўсёды падкрэслівае, што менавіта тут – яе радзіма.

Засіялі зоркі, заспявалі пеўні, зашумеў зялёны лес, а я заспяваў. На другім куплеце (яны кароценькія, у час укладваўся) чую, што Арбеніна спявае са мной!

Пасля былі ўдакладненні пра вымаўленне некалькіх беларускіх слоў, сальфеджыя-экзерсіс (хармайстар Святлана Сандракова грала на сінтэзатары мелодыю, якую трэба было паўтарыць голасам), рытмічнае практыкаванне ад Міці Гарэлава…

– Прыехаць-та зможаце, калі мы вас запросім? – спытала Арбеніна.
– А навошта я тады тут? – усміхнуўся ў адказ.

Фота на памяць – і чакаю вердыкту. Праслухоўванне ішло некалькі доўгіх гадзін, а пасля заявілі: вынікі – толькі вечарам. Да цягніка на радзіму заставалася болей за паўдня, таму той жа кампаніяй «зайцаў»-завадатараў рушылі ў кавярню, пазнаёміліся, паспявалі і паспадзяваліся, што ў тым жа складзе сустрэнемся ў «Крокусе».

Так і атрымалася! За гадзіну да цягніка злавіў wi-fi на вакзале і пабачыў сваё прозвішча ў спісе «Снайперскага хору».

«Фа-фа-фа»

Праз пару дзён новаспечаным харыстам, якіх умоўна падзялілі на сапрана і альтоў, даслалі партыі. У нас была ўсяго адна песня, затое якая – культавая «Кошка» з альбома «Рубеж», які выйшаў у 2001-м!.. І ведаеце, раней мне думалася, што ў хоры спяваць зусім проста. Дзе там: партыі апынуліся вельмі мудрагелістымі. «Фа-фа-фа», «ой-ёй-ёі-ёй», вакалізы і распеўкі, дзе трэба спяваць разам, дзе – не…

Перад самім канцэртам прыйшлося колькі дзён правесці ў Маскве. Туды дабраўся аўтаспынам, пусціў пажыць да сябе знакаміты Макс Іўкін – лідар беларуска-латвійскага гурта «Балцкі субстрат», які ў той момант працаваў кампазітарам у маскоўскім лялечным тэатры.

У нас было тры рэпетыцыі. На першых мы вучыліся дыхаць (неверагодна карысны досвед!), замацоўвалі партыі, а на апошнюю прыехалі «Снайперы» ў поўным складзе, і мы зладзілі нешта кшталту генеральнага прагону.

Арбеніна схавала вочы пад цёмныя акуляры і пасля рэпетыцыі заявіла:
– Рабяты, плачу, калі вас чую. Гэта гучыць проста фантастычна!

Гэта не магло не натхняць!

Юбілейны канцэрт быў падзелены на дзве часткі: сольная акустыка Дзіяны Арбенінай – у першай і выступленне «Начных Снайпераў» поўным складам – у другой. Выступ «Снайперскага хору» мусіў быць апошнім нумарам імпрэзы. Брэндаваныя «снайперскія» саколкі (захоўваю!), ліхтарыкі для стварэння антуражу (дагэтуль працуе), бэйджы… Апошні інструктаж – і мы на сцэне.

Уявіце: перад вамі – некалькі тысяч гледачоў, побач стаіць кумір, і зараз вы станеце часткай нечага значнага і вялікага.

– Вось нарэшце – апафеоз нашага вечару, – звяртаецца Арбеніна да гледачоў. – Дзеля гэтага варта было 20 год спяваць. Хачу вам прадставіць: гэта – Снайперскі хор!

І прызнаецца, што да апошняга моманту баялася, што нешта сарвецца, не атрымаецца… Але мы зрабілі гэта.

Тры хвіліны на сцэне праляцелі, як імгненне. Вы, канешне, можаце здзівіцца: дзеля трох хвілін вось гэта вось усё?.. Адкажу без затрымкі: дзеля такіх імгненняў, мусіць, наогул варта жыць.

…Арбеніна прыйшла ў грымёрку хора, і мы проста гутарылі. Спявачка дзякавала нам, мы – ёй. Прапанаваў па рок-н-рольнай традыцыі памяняцца медыятарамі, Арбеніна ўзяла мой, а ў самой з сабой не апынулася. Паабяцала, што пры нагодзе аддасць.

Пасля была ноч у кавярні з «зайцамі», цягнік у Беларусь і ўспаміны, якія засталіся на ўсё жыццё.

«Я люблю беларускую мову!»

Сярод удзельнікаў «Снайперскага хору», дарэчы, таксама былі Ксюша Жук і Арцём Лук’яненка – тыя самыя, якія пад назвай «Naviband» прадставілі Беларусь на леташнім «Еўрабачанні». Упершыню за гісторыю песеннага конкурса беларускія канкурсанты спявалі па-беларуску.

З «зайцамі» з той кампаніі, якая склалася яшчэ падчас праслухоўвання, камунікуем і цяпер, ездзім нават у госці адно да аднаго.

…Аднойчы падчас інтэрв’ю адной беларускай радыёстанцыі Дзіяна Арбеніна прыгадала, што ёй вельмі прыемна было пачуць беларускую мову на тым самым праслухоўванні, і заявіла, што запомніла некалькі маіх моўных урокаў)) У любові да беларускай мовы Арбеніна прызналася і мне асабіста, калі пару год таму падчас «Славянскага базару» ў Віцебску давялося сустрэцца на інтэрв’ю. Я тады перайшоў на беларускую і па рэакцыі спявачкі зразумеў: не хлусіць! Вось толькі медыятара ў яе з сабой тады зноў не было.

Дзіяна Сяргееўна, вы тырчыце мне медыятар))

Даведка «РГ». Дзіяна Арбеніна (дзявочае прозвішча – Кулачэнка) нарадзілася 8 ліпеня 1974 года ў Валожыне ў журналісцкай сям’і. Калі ёй было тры гады, сям’я пераехала ў Барысаў, а затым – на Поўнач. Арбеніна жыла і вучылася ў Магадане. Гурт «Начныя Снайперы» выпусціў амаль паўтары дзясяткі студыйных альбомаў, актыўна выступае з гастролямі па ўсім свеце.

Абмеркаваць
comments powered by HyperComments
Новае на сайце