Пошук па сайту
Мы ў сетках:
Маладзечна Маладзечна
Вілейка Вілейка
Смаргонь Смаргонь
Ашмяны Ашмяны
Валожын Валожын
Мядзел Мядзел
Астравец Астравец
Грамадства
4
10.10.2017 13:27 ,AЎТАР(Ы): Ксенія ДУРОВІЧ

Пакуль чалавек патрэбны, ён не старэе: пра што гаварылі пенсіянеры і чыноўнікі ў рэдакцыі “РГ”

Леў Чырвонцаў распавядае, як раней прадпрыемствы клапаціліся пра пенсіянераў

Леў Чырвонцаў распавядае, як раней прадпрыемствы клапаціліся пра пенсіянераў.

Сучасная танцпляцоўка. Побач зручныя лавачкі. Пенсіянеры танцуюць пад рытмы маладосці. Побач лётаюць іх унукі.

Такую карцінку вольнага часу пенсіянераў бачыць жыхар Маладзечна Леў Чырвонцаў. Наколькі гэты вясёлкавы вобраз адпавядае рэальнасці. Што прапануе Маладзечна пенсіянерам? І чаго не хапае ім?

Каб адказаць на гэтыя пытанні, мы зладзілі ў рэдакцыі круглы стол, на які запрасілі начальніка маладзечанскага парку імя Перамогі Аляксандра Фалея, псіхолага маладзечанскага Цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Анжэлу Клінцэвіч, а таксама пенсіянераў Мікалая Ката з Трапалава і Льва Чырвонцава з Маладзечна.

Леў Чырвонцаў: раней пра пенсіянераў клапаціліся прадпрыемствы. А цяпер?

Льва Чырвонцава бацька прывучаў да працы з маленства.

– Ён кожны дзень прымушаў мяне акучваць бульбу, – прыгадвае Леў Раманавіч. – Тады я злаваў на бацьку і толькі потым зразумеў, што такім чынам ён вучыў мяне працаваць.

І да пенсіі, і на пенсіі мужчына працаваў на такарным і свідравальным станку. Шмат стварыў рамак з дрэва для мастацкіх прац жонкі і дачок. У апошні час здароўе не тое, таму больш чытае. А яшчэ сам напісаў кнігу “Асколкі гісторыі: пра час і пра сябе”.

– Зрабіў гэта для дзяцей і для ўнукаў, – распавядае Леў Раманавіч. – Праўда, змест кнігі не зусім адпавядае афіцыйнай лініі, таму ў Маладзечне друкаваць адмовіліся. Знайшоў магчымасць у сталічным выдавецтве.

На думку Льва Раманавіча, праблема старых бацькоў і дзяцей існавала заўсёды ва ўсіх народаў. Так, на поўначы старых пакідалі замярзаць. А ў азіятаў, наадварот, чым старэйшы чалавек, тым больш яму гонару.

Танцпляцоўкай у парку Леў Чырвонцаў не задаволены.

Танцпляцоўкай у парку Леў Чырвонцаў не задаволены.

У нашым грамадстве з вольным часам на пенсіі, лічыць Леў Раманавіч, пэўныя праблемы ёсць:

– Вось выйшаў чалавек на пенсію – і адразу зрабіўся непатрэбным. А раней пра сваіх пенсіянераў клапаціліся прадпрыемствы, – прыгадаў Леў Раманавіч.

Мужчына добра ведаў прадпрыемства “Электрамодуль”. Тады там было некалькі гурткоў мастацкай самадзейнасці. І былыя супрацоўнікі, хоць і сыходзілі на пенсію, працягвалі ўдзельнічаць у іх працы.

Да таго ж кіраўніцтва заводаў заўсёды запрашала пенсіянераў на ўрачыстыя сходы і канцэрты. А бліжэй да канца 1980-х пенсіянераў перасталі пускаць нават на прахадную.

Таму пытанне, чым заняць сябе на пенсіі, стала актуальным.

У “Рэгіянальнай газеце” Леў Раманавіч прачытаў матэрыял, дзе пенсіянер скардзіцца на танцпляцоўку ў маладзечанскім парку, і гэтага пенсіянера падтрымаў.

– Вы чулі, як называць тое месца, дзе танцуюць сталыя людзі? – узрушаўся мужчына. – Скатабойня! Звярынец! А старым людзям трэба рухацца, трэба мець нейкія зносіны!

Да таго ж, па назіраннях Льва Раманавіча, у парку ўздоўж вуліц недастаткова лавачак, а пенсіянеры не заўсёды здолеюць прайсці нават і невялікую адлегласць, калі няма дзе прысесці адпачыць.

– Да мяне нават добры сябар не прыходзіць праз тое, што ў парку на яго шляху зусім няма лавак, – падзяліўся мужчына.

Аляксандр Фалей: у парку дзеці і сталыя людзі – самыя ганаровыя госці

– Вы былі ў парку на танцах? – пачаў Аляксандр Фалей з пытання да Льва Чырвонцава.

Пачуўшы адмоўны адказ, сказаў, што ён гаворыць сам за сябе і распавёў, якім чынам у парку з’явіліся вечары адпачынку для сталых:

– Танцы для пенсіянераў з’явіліся таму, што я прыслухаўся да просьбаў людзей. А ўвогуле, мы цяпер працуем пад “Камунальнікам”. І нашы абавязкі – гэта арганізаваць катанне на атракцыёнах, прыбраць і добраўпарадкаваць парк. Забавы, у тым ліку для пенсіянераў, у нашы абавязкі не ўваходзяць.

Самыя ганаровыя, жаданыя госці ў парку – гэта дзеці і сталыя людзі, лічыць Аляксандр Фалей. Таму па сваёй дабрыні, прыслухаўшыся да просьбаў, начальнік парку ўсё ж вырашыў зладзіць вечары адпачынку.

Рабіць танцы Аляксандра Фалея вельмі прасілі пенсіянеры.

Рабіць танцы Аляксандра Фалея вельмі прасілі пенсіянеры.

– Разумеў, што няма ні добрага месца, ні спецыялістаў для такіх забаў. Але сталыя людзі вельмі прасілі, – прыгадаў Аляксандр Міхайлавіч. – І вы б бачылі, якія прыгожыя жанчыны прыходзяць на танцы, як яны танцуюць!

У маладзечанскі парк пачалі нават прыязджаць людзі з іншых гарадоў. Начальнік парку прыгадаў выпадак, як на дыскатэцы для сталых пазнаёміліся жанчына з Вілейкі і мужчына-італьянец. Доўгі час гэтая пара разам хадзіла на танцы. А цяпер іх не відаць. Магчыма, з’ехалі ў Італію.

Начальнік парку за ўласныя грошы набываў дыскі са старымі песнямі і ладзіў дыскатэкі. Для яго, творчага чалавека, дастаткова было бачыць шчаслівыя вочы пенсіянераў і чуць шчырае “дзякуй”.

Аднак усім усё падабацца не можа. Некаторыя пачалі выказвацца, што, займаючыся танцамі, начальнік не выконвае сваіх прамых абавязкаў. Знайшліся незадаволеныя і сярод наведнікаў дыскатэкі. Пачалі нават скаргі пісаць.

– Гэта падзякі ў нас неяк не вельмі заўважаць, а скаргі адразу, – кажа Аляксандр Міхайлавіч.

Па словах начальніка парку, у яго былі вялікія планы. Хацеў знайсці магчымасці, каб збіраць пенсіянераў зімой, ладзіць дыскусіі, абмен досведам. Напрыклад, па пытаннях агародніцтва і дачы.

– Аднак нарэшце вырашыў, няхай з пенсіянерамі займаюцца спецыялісты – людзі, у якіх ёсць адукацыя і якія атрымліваюць за гэта грошы, – растлумачыў сваё рашэнне ўдзельнікам круглага стала Аляксандр Фалей.

Цяпер танцы ў парку праводзіць цэнтралізаваная клубная сістэма. 17 верасня скончыўся сезон, таму танцаваць сталыя людзі будуць у Палацы культуры чыгуначнікаў.

Пенсіянеры, на думку Аляксандра, заклапочаныя праблемай вольнага часу з-за параўнальна невялікай пенсіі.

Каб было ў сталых людзей дастаткова грошай, яны б не думалі, чым заняцца. Набылі б пуцёўкі – і паехалі падарожнічаць за мяжу, пажартаваў начальнік парку.

– Шануйце сябе, шукайце ў розных пачынаннях, не марнуйце сваё жыццё на пошук недахопаў ва ўсім і давайце дарогу маладым, няхай яны будуюць гэтае жыццё і гэтую краіну, – пажадаў пенсіянерам Аляксандр Фалей. – А мы будзем да вас ставіцца з любоўю і павагай.

Анжэла Клінцэвіч: звяртаюцца з тэмамі адзіноты і п’янства блізкіх

Псіхолаг Цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва распавяла, як са сталымі людзьмі ў Маладзечне працуе цэнтр.

Такіх патрэбных сёння камп’ютарных курсаў тут няма. Прычына – грошы. Патрэбнае памяшканне, чалавек, які будзе выкладаць, і самі камп’ютары.

Аднак у цэнтры працуюць па-іншаму. Раней дзейнічаў клуб сталых людзей “Залатая восень”. Цяпер яго месца заняў “Мудры ўзрост”. У ім крыху больш за 30 чалавек.

Да псіхолага Анжэлы Клінцэвіч сталыя людзі звяртаюцца з праблемамі адзіноты і п'янства блізкіх.

Да псіхолага Анжэлы Клінцэвіч сталыя людзі звяртаюцца з праблемамі адзіноты і п'янства блізкіх.

З наведнікамі праводзяць гутаркі па здаровым ладзе жыцця, прафілактыцы суіцыду і п’янства. Ладзяць гутаркі з медыкамі.

Шмат сяброў клуба – цікавыя і творчыя асобы. Многім ёсць што расказаць пра сябе. Таму з дапамогай супрацоўнікаў цэнтра наведнікі ствараюць прэзентацыі, распавядаюць пра сваё жыццё і захапленні. Клуб збіраецца раз на месяц.

На працягу некалькіх месяцаў у цэнтры ладзілі праект “Школа прыгажосці”. Сталыя жанчыны і дзяўчаты-падлеткі разам вучыліся даглядаць за сабой, рабіць макіяж. Давалі адна адной парады.

У Цэнтры працуе тэлефон даверу. Самыя распаўсюджаныя тэмы, з якімі тэлефануюць сталыя людзі, гэта адзінота і п’янства блізкіх.

У практыцы Анжэлы частыя выпадкі, калі ўжо дарослыя дзеці не працуюць, п’юць, забіраюць у бацькоў грошы, б’юць іх.

Анжэла перакананая: такія выпадкі нельга хаваць. Варта выклікаць міліцыю, якая складзе пратакол і накіруе саракагадовае “дзіця” на прымусовае лячэнне.

Па словах псіхолага, часам людзі паміраюць у хуткім часе пасля таго, як выйдуць на пенсію. Гэта з-за таго, што перастаюць адчуваць сацыяльную значнасць.

– Жанчыне ў гэтым плане прасцей, – заўважыла Анжэла. – Яна ўвесь час, і на пенсіі, думае пра тое, што трэба прыгатаваць ежу, прыбраць у хаце. А вось мужчынам цяжка.

На думку Анжэлы, з выхадам на пенсію ў людзей адкрываюцца новыя далягляды. У гэты час трэба абавязкова вучыцца нечаму новаму. Пакуль чалавек вучыцца, пакуль ён некаму патрэбны, не прыходзіць старасць.

Мікалай Кот: вяду запісы надвор’я, займаюся агародам і вінаграднікам

Сябар клуба “Мудры ўзрост” Мікалай Кот “не парыцца”, чым заняць сябе на пенсіі. З малых гадоў прывык працаваць. Бацькі ў яго не было, жыў з мамай-інвалідам, пасля ў дзіцячым доме.

На Маладзечаншчыне з канца 1960-х гадоў. Мае вялікую хатнюю бібліятэку, у якой каля 700 кніг.

Пенсіянер працуе на ўласным агародзе, вырошчвае вінаград і грэцкія арэхі.

На працягу 14 год кожны дзень двойчы запісвае надвор’е.

– Сёння да вас на круглы стол паехаў, таму надвор’е жонка запіша, – падзяліўся Мікалай Мікалаевіч.

Мікалай Кот – актыўны пенсіянер. Ён сябар клуба “Мудры ўзрост” і “Саюза палякаў у Беларусі”.  Ад Цэнтра сацыяльнага абслугоўвання збіраецца ў паездку ў Арэхава-Зуева, каб падзяліцца жыццёвым досведам з іншымі пенсіянерамі.

І ўсё ж Мікалай лічыць, што актыўнасці яму бракуе. Каб у горадзе жыў, абавязкова б у хор ветэранаў запісаўся, а можа б, і на танцы схадзіў.

Фота Зоі Хруцкай.

Абмеркаваць
Каментар (4) / Дадаць каментар
11.10.2017 11:46
Аркадий / в вашем тексте очень много ошибок
11.10.2017 12:26
Рэдакцыя / Добры дзень! Будзем удзячныя, калі вы назавіцё памылкі, пра якія кажыце.
12.10.2017 23:26
Аркадий / "побач лётаць их унуки? " или лётаюць? "чым старэйшы чалавек., чым больш гонару", Тым больш гонару!!!а дальше еще больше. Перечитайте сами.
13.10.2017 09:34
Рэдакцыя / Дзякуй!
Дадаць каментар
Новае на сайце